نمی دونم چرا عادت کردیم همینجوری الکی الکی دروغ بگیم

تا حالا شده تو تاکسی یا تو اتوبوس یا مترو نشسته باشی بعد یکی از بغل دستیات موبایلش زنگ می زنه : دینگ دینگ ( الان تکنولوژی پیشرفت کرده آهنگه)

-الو سلام.

- ؟؟؟؟؟؟ (حتما می گه سلام چطوری؟ خوبی؟ کجایی؟)

// فرض کنید تو تاکسی نشستید مسیرتون بزرگراه رسالته.//

- الان ولی عصرم!!!!

شما که بغل دستش نشستی بالاخره چه به خواهی چه نخواهی به حرفهاش گوش می دی دیگه. آهههه شاخ در میاری !!!

-؟؟؟؟؟؟؟ (میگه ااااا من الان سید خندانم می خواستم ببینمت)

// اینجا یکم طرف جا خورده.//

- اااا حیف کاش زود تر زنگ می زدی میومدت می دیدمت.

-؟؟؟؟؟؟

- آره دارم می رم سمت ونک .

-؟؟؟؟؟؟؟؟؟

-قربانت خدافظ.

بعد از اینکه مکالمه ش تموم می شه یه نیم نگاهی بهت می ندازه و لبخندی و همین ....

حتما خودمون هم اینکار رو می کنیم. اما این فقط یه عادته  که تو زندگی روزی ۱۰۰۰ بار دروغ الکی می گیم.

خوش باشید