چي بگم.....

تو اين مدت انقدر مجبور به تحمل كردن سكوت درونم شدم كه حرفم نمياد. اما مي دونم اون كسايي كه من رو ساكت كردند يكروز از اين كارشون پشيمون ميشن چون كسي رو خاموش كردند كه به همه انرژي ميده و دوست داره همه شاد باشن. بي اعتنا به اينكه چي ميگن. حالا مهم نيست پيش اومده ديگه... ولي حالا حالاها من ساكتم.

بغضم تو گلوم گره مي خوره اما ديگه صدام در نمياد.

اينه ديگه.....